ทัวร์ประวัติศาสตร์ถลาง
สัพเพเหระ
วันเกิดวาริช
เหนื่อยใจที่แปลว่าทุกข์
เว้นวรรค
เหนื่อยใจที่แปลว่าทุกข์
โฮมสเตย์ที่เกาะยาวน้อย
ชีวิตกับการเดินทาง ๒
ชีวิตกับการเดินทาง
ชุมแพ เลย
เยี่ยมยามเวียงจันทน์
วันพ่อที่หนองคาย
เข้าเฝ้าพระศิวะ ณ เขาพระวิหาร
เรียกขวัญที่ยโสธร
ตลาดโรงเกลือและปราสาทเขาพนมรุ้ง
ตามดูหิ่งห้อยอัมพวา
เมื่อวันฉันป่วย
จากหาดทรายตะกายภู
tag ทำดีเพื่อพ่อ
ลาภปากลำบากท้อง
เจ็บเมื่อไหร่ก็โทรมา
วังวนชีวิต
เกาะแห่งคำสาป
รอยสีเทา (ด่าง ๆ ) ในใจ
เกาะหินงาม(2)
เกาะหินงาม
เรื่องเล่าจากหลีเป๊ะ (ภาคสาม)
เรื่องเล่าจากหลีเป๊ะ (ภาค๒)
เรื่องเล่าจากหลีเป๊ะ
ใครทำอะไรไว้ย่อมได้สิ่งนั้น
เกาะปันหยี
ไปส่งแม่กลับบ้าน
มันแค่ยุงรำคาญ
เรื่องเล่าวันอาทิตย์
วันเสาร์เค้าเรียกวันหยุดใช่ไหม?
สิ่งที่คิดและต้องทำ
วันฝนตกหนัก
SIPA (Phuket) PITCH 2007
ช่างหัว...เผือก
ต๋อย
แม่น้องธัย
2 ผัก






 

ลาภปากลำบากท้อง    ลาภปากลำบากท้อง

 

       · เมื่อวาน (๗ พฤศจิก)  เริ่มต้นชีวิตการทำงานด้วยการบึ่งมอไซด์มาทำงานตั้งแต่ ๗ โมง ๑๕  นาที  ด้วยว่าถ้าออกจากบ้านเช้านี่จะชอบขับมอเตอร์ไซด์มาทำงานมาก เพราะอากาศดี รถไม่ค่อยติด อยากจะหยุดซื้ออะไรที่ไหนก็สะดวกมาก โดยเฉพาะของกิน อิอิ  แต่ถ้าเอารถยนต์มาเนี่ย  หาไปเหอะที่จอด  ไม่มีหรอก  เสียเวลาอีกต่างหาก  แต่ว่าถ้าออกจากบ้านสายเกิน ๗ โมงครึ่งก็ต้องใช้รถยนต์แล้วล่ะเพราะว่ารถติดสุด ๆ และที่สำคัญกลัวค่ะกลัว ไม่อยากเอาหนังหุ้มเหล็กไปแข่งกะเหล็กหุ้มหนัง  เพราะคำตอบที่ได้...รู้แล้วว่าเป็นเช่นไร

                                                                ลาภปากลำบากท้อง

 

     ·  ถนนสายที่ทอดยาวมาสู่ที่ทำงาน ตอนเช้าแบบนี้อากาศดีจริง ๆ เพราะอยู่ในหุบเขา  นาน ๆ จะมีรถสวนทางมาบ้าง ทำให้เราได้ดื่มด่ำกับธรรมชาติอย่างเหลือเฟือ  ไม่ต้องแย่งอากาศกับใคร ไม่ต้องทนควันดำ  ไม่ต้องกลัวใครจะมาป่ายซ้ายแซงขวา  โอ้...ถนนเส้นนี้เป็นของดิฉันจริง ๆ ....ถนนข้าใครอย่าแตะ....55555

     ·  ก่อนเที่ยงไปซื้อของกินข้าวที่ซุปเปอร์ชีป  ได้ผัก กุ้ง  เนื้อ เพื่อกักตุนเป็นเสบียง แหม..ฟังดูยังกะจะเกิดสงครามเลยนะ ..ก็โรคประจำตัวดิชั้นค่ะ ถ้าอยู่บ้านแล้วไม่อยากออกไปไหน แถมช่วงนี้ปลายฝนต้นหนาวอีก  เมืองฝนแปดแดดสี่แบบนี้ไว้ใจได้ที่ไหน นึกจะตกก็มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย  จนผ้าดิชั้นส่งกลิ่นอับสาบสางแทบไม่อยากจะเข้าบ้านอยู่แล้วนี่  เพี้ยงๆ เสาร์นี้ขอให้แดดจัดจ้าด้วยเถอะ จะเอาผ้าไปลูบไล้ไอแดดให้สาแก่ใจ ให้กลิ่นแดดหอมตลบอบอวลแทรกอยู่ทุกอณูเนื้อผ้า...เพื่อเจ้าของผ้าจะได้ดอมดมกลิ่นแดดให้ชุ่มชื่นใจ.....

     · ช่วงบ่ายออกตระเวนหาเครื่องพิมพ์ดีดตั้งแต่ในเมือง มาจนถึงสวนหลวง ร.๙ และสิ้นสุดที่แม็คโคร ก็หาไม่ได้ เห้อ ..ของที่ตกรุ่นแล้วก็งี้แหละนะ  แต่มันจำเป็นต้องใช้จริง  ๆ เพื่อมาพิมพ์บัตรรายการสำหรับงานจดหมายเหตุและงานห้องสมุด ใช้มือเขียนไม่ไหวจ้า..กองซะตรึมขนาดนั้น

                                                          

    · จะบ่าย ๔ โมงแล้ว   ได้ยินเสียงสั่นของโทรศัพท์ดังครืด ๆ อยู่หลายที  ลุกจากหน้าคอมไปดู เปิดฝาออกเจอชื่อคนโทรมา...สวัสดีครับอาจารย์....อีกไม่เกินชั่วโมงผมไปถึงที่ทำงาน....ไปหาอะไรกินกัน ...และมีเรื่องมาเล่า......อิอิ...ถ้าเสียงนี้...รับรองกินจนคลานและได้ย่ำราตรีอีกแน่นอน...

     · ศิษย์มาถึง...วิ๊ดวิ้ว...กันใหญ่ ไม่ได้เจอกันเกือบ ๒ เดือน มากัน ๓ หนุ่ม อีก ๒ หนุ่มคือผู้ติดตามที่รู้จักมักคุ้นกันดี  เพราะติดสอยห้อยตามเวลามีกิจกรรมอยู่เสมอ

    · พร้อมหน้าพร้อมตา 4 หนุ่มใหญ่ กับ 1 สาวใหญ่  ยังหาข้อยุติไม่ได้ว่าจะไปดินเนอร์กันทีไหน สุภาพสตรีคนเดียวได้รับเกียรติให้เลือกร้าน  เห้อ ...ห่างหายข้าวนอกบ้านมานานนึกไม่ออก เลยบอกว่าไปแหลมหินมั้ย  นั่งเรือไป ศิษย์รักส่ายหน้าบอกว่า ไม่หรอยเลยจารย์  ตกลงเสนอว่าร้านแถวกู้กูนะ เหมือน ๆ จะมีร้านใหม่แต่ไม่เคยไป  พี่สำรวมเลยบอกว่า ไปร้านปากน้ำซีฟู้ดดีกว่า มาเปิดที่นี่สาขาเดียวกะระนอง  รสชาติดี แต่คนเยอะ ก็ว่ากันตามนี้

     ลาภปากลำบากท้อง    ลาภปากลำบากท้อง 

                                       บรรยากาศของร้านปากน้ำ  ซีฟู๊ด ยามพลบค่ำ

 

    . ไปถึงรถเยอะมาก สองข้างถนน  เลี้ยวเข้าไปจอดพลบค่ำพอดี ร้านโรแมนติคมาก ดูคลาสสิค ตั้งอยู่บนเนิน  เน้นการตกแต่งร้านด้วยไม้   ขึ้นไปชั้นบน โห...คนเหรอนั้น ทำไมมากอย่างนี้ เต็มพรึ่บไปทั้งร้าน  หาที่นั่งได้สั่งอาหาร ดังต่อไปนี้  ยำผักกูด  ปูไข่หลน แกงกะทิเนื้อปูใบชะพลู ปลาสำสีทอด ผัดเผ็ดปลาดุกทะเล  เบียร์สิงห์ 2 หรือ 3 ขวดไม่ได้จำ และตบท้ายด้วยผลไม้รวม อิ่มหนำสำราญ  ด้วยสนนราคาเกือบ 1,500 บาท  ถ้ากินบ่อย ๆ นอกจากพุงจะครากแล้ว ความจนคงมาเยือนเป็นแน่แท้  (ตรูจะบ่นทำไมในเมื่อคนจ่ายใช่เราสักกะหน่อย เป็นนายหัวมาจากเมืองคุระบุรี  พังงา  โน่น   อิอิ มีลูกศิษย์ดีเป็นศรีแก่พุง .....)

        ลาภปากลำบากท้อง                        ลาภปากลำบากท้อง

                              ยำผักกูด                                                         ปูไข่หลน

ลาภปากลำบากท้อง        ลาภปากลำบากท้อง

               แกงกะทิปูใบชะพลู                                                ปลาสำลีทอด

 

                                               ลาภปากลำบากท้อง

                                                            แกงเผ็ดปลาดุกทะเล

 

    ·  คิดไว้ไม่ผิด หนุ่มเจ้าสำราญมาหาแต่ละที นอกจากพุงกะทิจะอิ่มหมีพีมันแล้ว สิ่งที่รู้กันโดยไม่ต้องถามคือรายการตระเวนราตรีครึ่งเกาะเพื่อดูแสงสี  โน่น...ไปป่าตอง ดูไฟ ดูหาดไม่เห็นไรเพราะ 3 ทุ่มกว่าแล้ว วน ๆ แล้วต่อไปที่หาดกะตะ  เหตุที่วนคือเราคุยกันมันส์เมามาก หาสถานีหยุดไม่ได้ และที่สำคัญกว่าคือ ....รอเวลา...แอ่นแอนแอ้น.......จุดหมายที่มุ่ง   คือ  แฟนตาเซีย  ตรง 4 แยกเพริ์ล อดีตโรงหนังชั้นนำของภูเก็ต แต่ปัจจุบันแปรสภาพเป็นคาเฟ่ชั้นดี...ลูกศิษย์ดิชั้นชอบมาค่ะ แต่ว่าต้องมากับอาจารย์นะคะ  ไม่เช่นนั้น ซ้อที่บ้าน ไม่ยอม เหตุเพราะเราสนิทสนมกันดีทั้งครอบครัว...ถามว่าอาจารย์สองท่านที่ไปชอบมั้ย  ตอบได้เลยว่า เฉย ๆ ดูได้ แต่ไม่เท่าไหร่  เพราะดูแล้วสงสารคนที่ออกมาเต้น หรือที่เค้าเรียกว่า โคโยตี้  ดูแล้วปลงทุกครั้งที่ได้ดู แปลกมั้ยดิชั้น สงสารเค้านะ นารีมีรูปเป็นทรัพย์???? สั่งของขบเคี้ยวและผลไม้รวม  2 คนสั่งไอเนเก้น 2 คนสั่งน้ำส้มคั้น  ดิชั้นสปายเรดค่า  นั่ง ๆ ไปเสียวหลังเหมือนกันแฮ่ะ ผู้หญิงไม่เห็นมี นอกจากนั่งอัดยังกะปลากระป๋องอยู่ในตู้กระจก กับบนเวที  แถมดิชั้นยังใส่เสื้อเหลืองอยู่เลยเพราะยังไม่ถึงบ้าน  กระส่ายกระสับพอควร  พวกนี้คงรู้ เพราะอาจารย์อีกท่านหลับคาเก้าอี้ ก๊าก ๆๆ สามารถมากจารย์ เพลงออกจะกระหึ่มแทบแตกสลาย จารย์หลับได้อย่างไร?

    · ออกจากที่นั่น ๕ ทุ่ม ๆ กว่า ดูว่าราตรียังเยาว์นัก  แต่ผู้อาวุโสเยี่ยงเราขอไม่ไปต่อ เพราะรู้ว่านั่นไม่ใช่วิถีของเรา  และเป็นห่วงศิษย์ที่ต้องขับรถไกลอีกกว่า 2 ชั่วโมงครึ่ง เกือบเที่ยงคืนถึงบ้านอาบน้ำนอน ฤทธิ์แอลกอฮอล์อย่างอ่อนทำให้หลับสบายตื่นมาตี ๕ กว่าด้วยอาการปวดกระดูกบั้นเอว ยังหาสาเหตุไม่ได้ว่าเพราะอะไร หรือจะเป็นเพราะเบียร์สิงห์เศษหนึ่งส่วนสี่ของแก้วและสปายเรดเศษสามส่วนสี่แก้วเมื่อคืนที่ผ่านมา....

 

      PS….เราสัญญากันว่าเมื่อมีเวลาเราจะมาย่ำราตรีกันอีก นาน ๆ ครั้งเด้อ ครูไม่ไหว

             และเราจะไปเจอกันที่คุระบุรี  จังหวัดพังงา  ดินแดนที่ครูชอบมาก ด้วยบรรยากาศไม่ว่าจะเป็น

              แถวสะพานพระอร่าม (ที่ถ่ายทำเรื่องมหาลัยเหมืองแร่)   หรือเกาะระเนเจอร์บีช    ของท่าน

        .....ขอบคุณ  คุณธณภัทร (ดิษฐพงศ์ ) (โกเนี้ยว)   โชคคณาพิทักษ์  ผู้เป็นทั้งศิษย์ ทั้งพี่ ที่แสนดี

            ผูกพันกันมาด้วยเวลายาวนาน ไม่เปลี่ยนแปลงถึงแม้จะจบการศึกษาไปแล้ว แต่สายใยเราไม่

           เคยขาดหาย  ด้วยว่าเราเคยขึ้นเขา ลงห้วย ลงเรือ ขึ้นบก ลำบากลำบน สุขทุกข์มาด้วยกันตั้งแต่

           เรียนและสอน ...จนมาถึงปัจจุบันนี้...  

                 ลาภปากลำบากท้อง

                                                

           น้องหล้าจ๋า...พี่ขอเวลาหน่อยนะ  ศึกษาวิธีทำก่อน  ส่วนการทำความดีเนี่ยพี่ไม่ขอเวลานะ ทำ

            อยู่ตลอดเลยจ๊ะ..   

                                 

ลาภปากลำบากท้อง

                                        

 

                                             

                                                                                                                            ลาภปากลำบากท้อง

     Share

<< เจ็บเมื่อไหร่ก็โทรมาtag ทำดีเพื่อพ่อ >>

Posted on Thu 8 Nov 2007 20:12
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh