นิทรรศการของจิ๋ว
ลาป่วย
จองไว้ก่อน
เมื่อฉันกลับบ้าน
แทนคำบรรยาย
เล่าด้วยภาพ..
ระนอง...แร่นอง
ฤา..ความอ่อนไหวที่ย่างกรายมาเยือน
ห่างหาย..
กลับมาแล้วจ้า
ภาระงาน
ทัวร์ประวัติศาสตร์ถลาง
สัพเพเหระ
วันเกิดวาริช
เหนื่อยใจที่แปลว่าทุกข์
เว้นวรรค
เหนื่อยใจที่แปลว่าทุกข์
โฮมสเตย์ที่เกาะยาวน้อย
ชีวิตกับการเดินทาง ๒
ชีวิตกับการเดินทาง
ชุมแพ เลย
เยี่ยมยามเวียงจันทน์
วันพ่อที่หนองคาย
เข้าเฝ้าพระศิวะ ณ เขาพระวิหาร
เรียกขวัญที่ยโสธร
ตลาดโรงเกลือและปราสาทเขาพนมรุ้ง
ตามดูหิ่งห้อยอัมพวา
เมื่อวันฉันป่วย
จากหาดทรายตะกายภู
tag ทำดีเพื่อพ่อ
ลาภปากลำบากท้อง
เจ็บเมื่อไหร่ก็โทรมา
วังวนชีวิต
เกาะแห่งคำสาป
รอยสีเทา (ด่าง ๆ ) ในใจ
เกาะหินงาม(2)
เกาะหินงาม
เรื่องเล่าจากหลีเป๊ะ (ภาคสาม)
เรื่องเล่าจากหลีเป๊ะ (ภาค๒)
ต๋อย
แม่น้องธัย
2 ผัก






 

ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< ชุมแพ เลยชีวิตกับการเดินทาง ๒ >>

Posted on Sat 26 Jan 2008 12:40
ฮ่าๆๆๆ เห็นเมนท์เอ๋ สงสัยเอ๋นึกว่าพี่พิมที่ทำงานแน่ ๆ เลย(คนละพิม)

ตามมาดูรูปอ่ะ เห็นพี่ต๋อยบอกมีรูปไปหม่ำกันมาค่ะ

โปรแกรมนั้นใช้ได้เลยนะคะที่พี่ต๋อยให้มา
น้องอ้อย   
Tue 29 Jan 2008 8:51 [4]

แหม ๆ เจ้หนูนะบอกเพราะไม่อยากให้ซื้ออีก อิอิ..ขนมปังกล่องนะกินได้คร้า..555
ต๋อย   
Sun 27 Jan 2008 12:14 [3]

(เรืองเก่า ๆ) นึกแล้วสุขใจดีออกค่ะพี่พิม หนูก็ชอบนึกนะคะ

น้องอ้อย   
Sun 27 Jan 2008 4:39 [2]

ขนมแปลก ๆ ส่วนใหญ่ค่อนข้างจะเล๊ะ ๆ และน้องที่เขากินเขาบอกว่ามีกลิ่นหืน ๆ แล้วละเจ้..อิอิ..ม่เป็นรัยหรอก..แต่วันหฃลังจะได้ไม่ต้องซื้อ..บอกแล้วว่าจะลองกินน้ำบุดู..แค่คิดถึงก็ดีใจแล้วคร้า..
ต๋อย   
Sat 26 Jan 2008 10:15 [1]