มาต่อเรื่องจากคืนวันพุธเนาะ
วันพฤหัสที่ ๕ มิย.๕๑
วันไฮไลท์ของทริปนี้
ตื่นตั้งตะเช้ามืด
หรือไม่ได้นอนซะมากกว่า
เพราะ...ที่พักอยู่ติดสถานีรถไฟ
มันกระฉึกกระฉัก...ทั้งคืน
เดี๋ยวครืด...เดี่ยวครืด..
ทำเอาคุณนายไม่เป็นอันนอน
เลยตัดสินใจลุกทั้งที่งานเริ่มก่อนเที่ยง
ขอให้พรรคพวกขับรถพาวนตลาดนาสาร
เพื่อดูเส้นทางและสถานที่ต่าง ๆ
แวะกินขนมจีนเพราะ..ตั้งแต่เมื่อวาน
ไม่มีข้าวตกถึงท้องสักเม็ดเดียว
มีแต่นมและขนมจีนมื้อเช้า
ขอบอกว่า..ขนมจีนที่นาสาร
แกงไตปลาอร่อยเลิศล้ำมาก
แกงใส่กระทิ+ไตปลายำ
กินกับขนมจีนและผักนานาชนิด
(เสียดายมัวแต่โซ้ยลืมถ่ายรูป)
กินเสร็จ...แยกย้ายกับพรรคพวก
เพื่อไปหากางเกงขายาวสีดำ
เดินไปสองซอยเจอร้านสอยมาเพื่อเปลี่ยนทันที
เอาละวะเสื้อดำ..กางเกงดำเริ่มดูดีมีชาติตระกูลขึ้นมาบ้าง
ก้มมองรองเท้า...อ๊ายย..ตรูลากแตะมานะเนี่ย
ไม่ได้การ..เดินหาร้านรองเท้า
จนทะลุร้านเสริมสวย..ถามหาร้านรองเท้า
เดินไปนิดเดียว..เจอร้าน..สอยมาอีก
แต่ไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่..เพราะส้นสูง
แต่ทั้งร้านมีให้เลือกแค่นั้นแหละ
กลับมาสระผมแต่งหน้า
ดูดีขึ้นมาในบัดดล..จากที่โทรมสุดๆ
ออกจากร้านโทรหาสมชาย
นัดกันที่หน้าร้าน7-11
เรียกรถมอไซด์รับจ้างทันที
เพราะ..สายติ๊ด ๆ มาบอกว่านายกะลังใกลัถึง
ลูกน้องผู้แสนดีต้องกระวีกระวาดไปประดับบารมีนาย
เห้อ...กรรมของตรู
ทำภาระกิจร่วมกับนายเสร็จ
แยกย้ายกันกลับ..
ตัวเองทำเนียน ๆ มาขึ้นรถโดยไม่บอกใคร
มาขึ้นรถสุราษฎร์-นาสารกับสมชาย
ด้วยเวลา ๑ ชั่วโมงก็มาถึงบขส.สุราษฎร์
ท้องเริ่มร้องเดือดดาลเพราะไม่ได้กินข้าวเที่ยง
กะว่าจะกินข้าวก่อนขึ้นรถ
แต่...อนิจจา..ไปถึงมีที่นั่งเหลือคนสุดท้าย
ตาเหลือกซื้อตั๋ว..รีบปิดประตูรถ..
ไปโลด..นายหัว..ข้าวเข้วไม่กงไม่กิงแล้ว
เพราะขณะนั้นบ่าย ๓ โมง
กลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม
ฝนตกมาตลอดทาง..รถต้องวิ่งช้าลง
กระสับกระส่ายอีกแล้ว..กลัวไม่มีรถเข้าบ้าน
รถจอดให้กินข้าวก่อนถึงทุ่งสง
เลยได้กินข้าวไปบางส่วนเพราะกล้ำกลืนไม่ค่อยลง
ก้มดูนาฬิกาบ่อยครั้งเพราะ..เวลาเคลื่อนเร็วมาก
มาถึงตรังหกโมงกว่า..
รถตู้ให้ลงที่คิวแล้วบอกต่อมอไซด์ไปนะ
เค้าจ่ายตังส์ให้เพราะค่ำแล้วกลัวรถหมด
เป็นจริงเหมือนว่า..รถทัวร์สตูลหมด
รถตู้เข้าบ้านหมด..เหลือแต่แท็กซี่
เค้ามีที่ว่างเหลือ ๒ ที่เลยขอซื้อหมด
เพื่อให้ได้กลับบ้าน
โทรให้น้องชายมารับที่ท่ารถ
กลับถึงบ้านเกือบสองทุ่ม
กว่าจะได้นอนห้าทุ่มสองยามอีกแล้ว
สลบเหมือด..เพราะเพลียมาก
ที่คิดว่าจะไปพัทลุงวันศุกร์
มีอันต้องพับไปเพราะติดต่อกันไม่ได้
เป็นอันสรุปว่า..ผ่านวันวุ่นวายไปอีกวัน

วันศุกร์ที่ ๖ มิย.๕๑
ทั้ง ๆ ที่มาราชการยังมีคนโทรมาเรื่องงานเยอะมาก
จนต้องทิ้งมือถือไว้ห่างกาย
อ.รุ่งรัตน์ขับซีวิคป้ายแดงจากภูเก็ตมาหาที่บ้าน
บอกว่าชนหมามาระหว่างทางที่กระบี่
กระโปรงหน้ารถเปิด..ต้องให้น้องชายซ่อมให้
จากนั้นอาศัยรถอ.รุ่งรัตน์พาแม่ไปหาหมอ
ที่รพ.วัฒนแพทย์ตรัง
ขากลับ..นั่งแท๊กซี่มา
เพราะอ.รุ่งรัตน์ติดงานปฐมนิเทศก์นักศึกษาศูนย์ตรัง

วันเสาร์ที่ ๗ มิย.๕๑
อยู่บ้านช่วยแม่ขายของ/ซื้อของเข้าร้าน
สาย ๆ น้าชายมาบอกให้แวะไปดูสวนยาง
ที่ปลูกไว้ให้..ว่าต้นขึ้นงามดี
ไปดูสวน..ขำ ๆ ตัวเองต้องถามคนแถวนั้นว่า..
สวนยางแม่หนูอยู่ไหน...
กรรมจริง ๆ ไม่ค่อยได้ย่างกรายไปดูเล๊ย
วันนี้น้องชาย+น้องสะใภ้และหลาน ๆ ไปเยี่ยมบ้านที่นครศรี
บ้านเงียบมาก
วันอาทิตย์ที่ ๘ มิย.๕๑
เดินทางกลับภูเก็ต
ออกจากบ้านประมาณ ๑๐ โมง
ถึงภูเก็ตประมาณบ่าย ๒
เหนื่อยสุด ๆ กับทริปนี้
**********

สวนยางที่กำลังขึ้นงาม

เด็กชายดำ ตับเป็ด (อิอิ)
เข้าอนุบาลแว้ววว

ทำไมทำหน้าซีเรียสอย่างนี้จ๊ะษะกิ๊ฟ